Zdarzyło mi się niedawno dołączyć dodatkowy dysk do działającego już systemu celem utworzenia redundancji na wszystkich partycjach (lub też na wolumenach LVM). Wszystko to działo się na Ubuntu 8.04 LTS, a więc prawie na debianie

Całość procesu jest dość prosta i opisywana już w wielu artykułach w sieci ( m.in. tutaj ). Wszędzie niemalże wspomina się o ustawianiu typu partycji na fd, czyli Linux raid autodetect. Nazwa sugeruje, że ma to coś wspólnego z autowykrywaniem raidu. Otóż okazuje się, że miało w przeszłości. Parametry konfiguracyjny CONFIG_MD_AUTODETECT zniknął już jakiś czas temu z kernela i tym samym zniknęła też autodetekcja. Opisuje to ten artykuł. Jest tam geneza usunięcia autodetekcji i rozwiązanie problemu bootowania z raidu 1. Wiąże się to z odpowiednio wygenerowanym plikiem initramfs. Ja się złapałem na tym, że system nie wstawał poprawnie, gdyż liczyłem że odpowiednio poustawiane typy partycji zrobią swoje i podczas startu wszystkie macierze samoczynnie wystartują. Krótka analiza struktury initramfs i kilka minut na googlach przyniosły rozwiązanie. Musiałem powiadomić mdadm o istnieniu macierzy, a zatem po ich utworzeniu wywołać polecenie

mdadm --examine --scan >> /etc/mdadm.conf

Następnie należy wygenerować plik initramfs uwzględniający te zmiany – załączy on ten plik do swojego drzewa i podczas startu odpowiednio wywołany mdadm z poziomu initramfs wystartuje podane tam macierze.
W Ubuntu generujemy nowy initramfs dla obecnego kernela poleceniem

update-initramfs -u

Teraz już możemy cieszyć się mirrorowaną partycją /boot.